صد و پنجاه سال حکومت بوسنیایی ها بر غزه و جنوب فلسطین

احمدپاشا رضوانوویچ بوسنیایی به همراه اجدادش حدود ۱۵۰ سال اداره غزه و برخی از مناطق جنوبی فلسطین را برعهده داشتند، که با تعمیر و مرمت بناهای مختلفی در این مناطق در رشد و شکوفایی این مناطق در آن زمان بسیار سهیم بودند. بازار طلا ، قصرالباشا معروف به قلعه رادوان و مسجد آن، حمام السمارا ( که اکنون تنها حمام فعال در غزه است که در محله زیتون شهر قدیمی واقع شده است.) و علاوه بر آن بخش زیادی از ثروت خود را در دو شهر بیت المقدس و غزه نیز وقف کرده بودند.

علی پاشا رضوانوویچ در نقش فرماندار مصر قلعه ای در خان یونس نزدیک غزه را بازسازی کرد. این قلعه موقعیت مهم استراتژیکی در جاده دمشق – قاهره را ایفا می کرد و “کلید مصر” قلمداد می شد. بنابراین جای تعجب نیست که یکی از نبردهای سرنوشت ساز بین عثمانی ها و مملوک ها ، در طول کارزار عثمانی برای تصرف مصر ، در خان یونس در اواخر سال 1516 اتفاق افتاد. ارتش عثمانی در این جنگ توسط وزیر بزرگ بوسنیایی سینان-پاشا بوروینیچ هدایت می شد. قلعه خان یونس امروز در نوار غزه واقع شده است. مانند اکثر بناهای تاریخی دیگر در این منطقه ، از آن غفلت شده و در یک وضعیت فرسوده قرار دارد.
موسی پاشا رضوانوویچ راه پدربزرگش احمد پاشا را دنبال کرد. در زمان او ، غزه هنوز شهری آباد بود. موسی پاشا ، از جمله ، مسجد جامع غزه را بازسازی کرد. این مکان هنوز هم مکان اصلی عبادت مسلمانان غزه است. در داخل مسجد هنوز کتیبه ای از سال 1663 وجود دارد که حاوی نام مرمتگر آن یعنی موسی پاشا رضوانوویچ است.

در میان 198 ساختمان و بنای برجسته ای که مجموعه مسجد الاقصی در بیت المقدس را تشکیل می دهند ، دو ساختمان وقفی احمد پاشا رضوانوویچ نیز وجود دارد. امروزه ، تکیه غربی دفتر دستیار مدیر مسجدالاقصی است و تکیه شرقی ، دفتر بخش اداری آن است. لازم به ذکر است که احمد پاشا برای حمایت از دو تکیه خود در مسجدالاقصی نیز از موقوفات اقتصادی خاصی برخوردار شد.

در فلسطین مسجدی وجود دارد که احتمالاً تنها وقف جمعی بوسنیایی ها در جهان عرب است که در قیصریه واقع شده است.
قیصریه شهری در شمال فلسطین ، تقریباً در میانه راه تل آویو و حیفا است. این شهر در طول تاریخ فراز و نشیب های خود را تجربه کرده است ، به نحوی که این شهر تا یک دهکده کوچک ماهیگیری تنرل یافت. اما ، وقتی خانواده های بوسنیایی پس از اشغال بوسنی توسط اتریش-مجارستان در سال 1884 به عنوان پناهنده در قیصریه مستقر شدند ، اوضاع تغییر کرد. در سرشماری سال 1887 ، قیصریه اکثریت مطلق مسلمان داشت. 265 بوسنیایی و 670 مسلمان دیگر وجود داشت. بوسنیایی ها مشغول ساخت خانه های خود شدند و در انتهای جنوب شهر ، کنار بندر ، آنها یک مسجد به “سبک هرزگوین” ساختند ، یعنی. یک مسجد سنگی با یک مناره استوانه ای سنگی که فلسطینیان نام آن را “مسجد بوسنیایی” گذاشته اند.
وقتی در سال 1947 یهودیان شروع به اخراج مسلمانان از قلمرو رژیم اشغالگر قدس کردند ، ساکنان قیصریه تقریباً 1000 بودند. به همین دلیل قیصریه نیز در امان نماند.
اعضای سازمان شبه نظامی صهیونیستی ” گروه مبارزان لحی” اخراج اجباری و سیستماتیک مسلمانان قیصریه را در دسامبر 1947 و ژانویه 1948 سازمان دادند. سپس ، در فوریه 1948 ، سازمان شبه نظامی صهیونیستی “هاگانا” تقریباً همه خانه ها و ساختمان های مسلمانان را به طور اساسی تخریب کرئند. . بوسنیایی های قیصریه و دیگر مسلمانان حتی از بازگشت به زمینهایی که در اطراف شهر داشتند نیز منع شدند. خانواده مشهور یهودی روتشیلد ، شرکت توسعه قیصریه را در سال 1952 در قیصریه تأسیس کردند. این شرکت یک قیصریه یهودی جدید ساخت. روتشیلد ها 35000 قطعه زمین را که در نزدیکی قیصریه قدیم داشتند ، به این شرکت واگذار کردند ، همگی با هدف توسعه یک شهر جدید و یهودی شکل گرفت
قیصریه قدیمی امروز ویرانه است. شرکت روتشیلد چندین خانه باقیمانده را به رستوران و مسجد بوسنیایی را به بار تبدیل کرد.

منبع https://stav.ba/vijest/bosnjaci-rizvanovici-su-150-godina-upravljali-gazom-i-juznom-palestinom/816

Show More

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

Back to top button
Close
Close