احمد مشیچ ، مثنوی خوانی از توزلا

This post is also available in: فارسی (Persian)

عزت ذکری پایویچ

احمد نورالدین مشیچ از نسل قدیمی مثنوی خوانان بوسنیایی متولد 28 اکتبر 1916 وفات 14 اکتبر 1994 است. احمد در محله لیپنیچی از توزلا ( شمال شرقی بوسنی و هرزگوین ) متولد شد. وی دروس مکتب قدیمی را درکودکی فرا گرفت ، دبستان را در مدرسه رشدیه و دبیرستان را در مدرسه بهرام بیگ توزلا به سال 1932 تمام کرد. احمد در مدرسه قضات شرعی سارایوو ثبت نام و آن را در سال 1937به پایان رسانید. پس از اتمام دوره شش ماه خدمت نظام در سال 1938 به عنوان امام جماعت در شهرک لیوبینیه واقع در هرزگوین مشغول به کار شد. از سال 1940 به شهر استولاتس منتقل و به عنوان امام مسجد اصلی شهر ، چاروا منوصب شد. از سال 1942 برای خدمت نظامی به عنوان روحانی نظامی به پرتنی و زاگرب در کرواسی منتقل شد. او تا 1945 در زاگرب ماند و بعد از جنگ از دسامبر 1945 تا آگوست 1953 روحانی مسجد پوراتچیچ در شهرستان لوکاویستا بود.او خدمت در جامعه اسلامی را تا بازنشستگی به سال 1977 ادامه داد. مشیچ علاوه بر امامت مسجد به شغل کارمند اداری و مالی در شهرهای بانویچ ، ویسوکو و سارایوو مشغول بود. وی در ادامه تحجصیلات در سال 1962 از رشته شرق شناسی تحت نظارت دکتر شاکر سیکیریچ و دکتر ندیم فیلیپویچ فارغ التحصیل شد. دکتر سیکیریچ واحدهای زبان فارسی را در رشته شرق شناسی دانشکده فلسفه سارایوو به سال 1950 راه اندازی کرد.
آشنایی احمد مشیچ با تصوف و طریقتهای صوفیانه طی اقامت او در ویسوکو ازسالهای 1972 تا 1976 و برگزاری درسهایی از مثنوی مولوی در تکیه ویسوکو صورت گرفت. او می گوید : ” آشنایی با زبان فارسی و مثنوی را مرهون دکتر شاکیر سیکیریچ و حاجی صلحی افندی حاجی میلیچ از ویسوکو هستم. حاجی صلحی منت بزرگی بر من دارد. او ترجمه عربی مثنوی را در اختیار من گذاشت و این موجب ورود من به تدریس مثنوی شد.” مشیچ با حضور در حلقه مریدان طریقت نقشبندیه با ویسوکو و تکیه آن درارتباط بود. او در سال 1982 به عنوان شیخ طریقت نقشبندیه منصوب و اجازه ذکر را از مرکز طریقت نقشبندیه در بوسنی و هرزگوین دریافت کرد.
مشیچ بعد بازنشستگی به توزلا رفت. در توزلا او حلقه ذکر و ارشاد دینی را در منزل خویش آغاز کرد. خانه او برای مشتاقان حکمت و تصوف باز بود و علاوه بر آن در تکیه میدان به سخنرانی و ذکر می پرداخت. او با دانش دینی خود به عنوان روحانی و شیخ صوفی حلقه جمع بین شریعت و تصوف بود . بسیاری تحت ارشادات دینی او با اسلام آشنا شدند و وجود او در توزلا به هنگامه جنگ برای معنویت و حیات دینی توزلا مهم بود. او در توزلا بلافاصله آغاز به ترجمه مثنوی کرد. این دوران او مسلط بر زبان فارسی بود و چهار هزار بیت اولیه را از روی نسخه اصل فارسی به اتمام رسانید. برای ترجمه همچنین از ترجمه ترکی مثنوی به قلم عابدین پاشا و ترجمه عربی دکتر محمود کفافی استفاده کرد. از جلد دوم موفق به ترجمه 2500 بیت شد. احمد مشیچ در سال 1994 دیده از جهان فرو بست و به دیار باقی شتافت. مشیچ در کنار فعالیتهای دیگر اقدام به ترجمه کتاب ” حقیقت تصوف ” نوشته شیخ صوفی عبدالقادر عیسا از عربی کرد. این کتاب نخستین بار به سال 1964 در شهر حلب سوریه منتشر شد.
درسهای مثنوی مشیچ در توزلا ابتدا در مساجد شارنا و یالسکای توزلا بود. او بعد بازسازی و تبدیل مکتب به تکیه میدان با کمک دوستانش و اداره جامعه اسلامی توزلا ، درسهای مثنوی را در آنجا ادامه داد. در کنار ارایه درسهای مثنوی ، وی برنامه ذکر نقشبندیه را نیز انجام می داد. برنامه درس مثنوی و اجرای ذکر در توزلا رسما دارای مجوز اداره طریقت جامعه اسلامی بوسنی و هرزگوین بود.
احمد مشیچ عمر خویش را سراسر درراه حقیقت دینی و حکمت معنوی سپری کرد. او حلقه اتصال بین شریعت و طریقت مانند همه شیوخ صوفی بوسنیای بود. فردی به غایت متواضع بود. زندگی ساده ای داشت. اهل مدارا ، صبور و اهل فکر و بصیرت بود. در زندگی خود هیچگاه از سیاست به دور نبود. همواره رخدادهای سیاسی را تعقیب می کرد و اگر فرصتی می یافت تحلیل خود را بیان می کرد. در زمان تجاوز به بوسنی و هرزگوین فعال بود. تکیه میدان ، مهمترین مرکز معنوی و دینی شهر توزلا بود و رزمندگان برای کسب فیض و ارشاد پیش شیخ مشیچ می آمدند. نامه او به زنان تجاوز شده بوشنیاک در اثنای جنگ ، پیام اخلاقی مهمی برای هزاران زن تجاوز شده بود. چند روز قبل از مرگ در بستر بیمارستان دعایی را به رییس العلمای جامعه اسلامی بوسنی و هرزگوین فرستاد تا در تمامی شهرهای بوسنیایی و سایر مناطق توسط مسلمانان خوانده شود. عشق او به مثنوی و زبان فارسی سی سال آخر زندگی اش را فرا گرفته بود و مولوی شخصیتی تاثیر گذار بی بدیل در زندگی این روحانی و شیخ بوسنیایی بود.

Show More

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

Back to top button
Close
Close